Paralelo:

Tentarei ser breve e non afogarte coas miñas letras parvas e inútiles. Atende ben, non quero repetir nada, tampouco dicilo, pero necesítoo case tanto como a ti.
Quero que sexamos paralelos, que camiñemos preto pero sen tocarnos, sentindo a calor do un no outro. Sexamos infinitos, coma esas rectas. Inmortais nos cadernos de calquera. Prefiro non alcanzarte, prefiro non tocarte, prefiro non mirarte antes que ser secantes: achegarnos, pouco a pouco e, nun estoupido, tocarnos. Querernos nun punto, morrer e revivir. Logo, afastarnos máis rápido do que nos xuntamos e suicidarnos no abismo do baleiro.
Sexamos infinitos, eternos, gardando todas as distancias que nos separan.

Asinado:

Paralela.