Non sei que dicir *emociónase*. Vale, non, non é para tanto, pero é que me sinto importante. Gracias aos "Peregrinos" que pasan polo blog, e que volven (e recargan a páxina). Gracias aos musos, e musas, psicodélicos, psicodélicas, flacos e flacas da miña vida, os que me inspirades para escribir merda (non vos sintades ofendidos) e facedes que me frustre, e que escriba cousas deprimentes. Gracias aos que aínda sen ser galegos, vos esforzades para ler a nova cara de "Never Fuck Again 2.0". Gracias aos que estivéstedes "preto" dende o principio do meu bloggerío. Gracias ós I's Psicóticos, váteres parlantes e gatos surrealistas. Gracias a eses críticos literarios que collo por banda e lles obrigo a ler as miñas pallas mentais. Gracias a todas esas persoas, e máis.
Xa basta, coido que esta entrada está rozando a ñoñez.
Por certo, voume presentar a un concurso literario (dous se son pequenos). Desexádeme sorte, que é o que necesito. Polo demáis non hai nada que facer.
Agardo que isto, algún día sexa o máis parecido a unha treboada.
Graciñas, outra vez,
e non saiades da casa sen paraugas que vos poñedes coma pitos.
¡Sorte en el concurso literario! (seica teñes máis que eu, que nunca gano) Os gusta recordarme lo del váter ¿a qué sí? e.e
ResponderEliminar