vía,
como
pouco a pouco,
arrastrábasme cara
un
a
b
i
s
m
o
i
n
finito,
arrastrábasme cara
un l o n g o
malestar,
un eterno
sen
saber.
soltei a corda,
deixeite caer.
ás veces síntote vivo,
pero sei que cada vez estás
máis
morto.
Ningún comentario:
Publicar un comentario