Páxinas

sábado, 15 de marzo de 2014

abismos.

vía,
como
pouco a pouco,
arrastrábasme cara
un
a
b
i
s
m
o

i
n
finito,
arrastrábasme cara
un     l   o   n   g    o
malestar,
un eterno
sen
saber.

soltei a corda,
deixeite caer.

ás veces síntote vivo,
pero sei que cada vez estás
máis
morto.

Ningún comentario:

Publicar un comentario