escoitando no vento verbas.
Un calafrío percorreume as vértebras
e un suspiro quitoume a vida.
Corrín por escuros bosques,
sentín nos pés a area do deserto,
avermelláronseme as mans coa neve dos polos
e procureite só por sentir o teu alento.
Durmirei agardando
que os teus brazos me rodeen
e me susurres ao oído
que morreremos pillados polo olvido.
Ningún comentario:
Publicar un comentario