Páxinas

sábado, 18 de maio de 2013

XA.










E mutarnos mutuamente,
extinguirnos ata non saber
quenes fomos,
de onde viñemos,
confundir o principio
e o final.
Achégaste e me dis:
"Quérote"...
Non, en realidade,
nunca.
Olvidar.
Centrémonos, 
por favor.

Ningún comentario:

Publicar un comentario