Topei coa tolería personificada,
cun tolemio suicida,
podre por dentro e triste por fóra.
Capaz de namorar con verbas,
non consciente diso.
Infravalorado por si mesmo.
Espécimen único ou
a piques de se extinguir.
Caerei eu nesa tolería?
E se me extirpo as tripas?
Ningún comentario:
Publicar un comentario