Musos.

Tres anos, tres irrematables anos observándoo, escoitándoo seguindo os seus movementos. Non namorada. Só encandilada co seu xeito e da súa maneira. Non hai que confundir as cousas. E non fun, dígollo, inspector. Por que ía matar eu ao meu muso? Cando collan ó ou á que o fixo, quero que me deixen verlle a cara. Agora só me quedará o seu recordo, e terei que recurrir a el para crear. Pero claro, a mente borra o que cre non necesitar e temo que a súa presenza sexa unha das primeiras cousas que elimine. Como o ía exterminar eu?