Ás veces entraba algún guiri perdido, ou algún mozo esperando atopar o último de "Lady Gaga". Cando viñan con esas intencións, él miráballes con desprezo e marchaban. E así día tras outro.
Os cascabeis resoaron e sobresaltárono. Unha moza entrou. Metro sesenta, roxa, ollos claros. O frío ivernal invadeu a sala durante o intre que a porta permaneceu aberta. A moza, achegouse cara o mostrador. Non dixo nada. Sostiña un papel na man. Mirabaos - a aquela fotografía máis a el- simultáneamente. O dependente, de greñas oscuras e ollos castaños, non entendía o que estaba a pasar. A moza, medio confusa, pousou a fotografía misteriosa no mostrador.
Alí un mozo - greñas oscuras e ollos castaños - sostendo cun brazo unhas baquetas e rodeando co outro a unha moza - metro sesenta, roxa e ollos claros. Miráronse.
Qué grande eres, Vir.
ResponderEliminar