"Fogar de Breogán". A min éncheseme o peito de orgullo ao pensar que pertencemos a isto. Fragas, montes, rías, regueiros, carballos, andoriñas. Non cheirades a lareira acesa no inverno e os chuchameles na primavera? O son dunha gaita ao compás dunha muiñeira, unha jota. Estomballarse na herba a carón dos amigos. Ir de festa. "Ghastar pista". Cantar, aturuxar. E sentirse galego.
Non sei que sería de min estando afastada dunha terra á que lle teño moito aprecio. Morriña, saudade. Invádeme a tristura de pensalo...
Adiós ríos, adiós fontes
Allariz, fogar de Tareixa mais Mariña.
Ningún comentario:
Publicar un comentario