débedas

nin eu sei que pasa aquí dentro.

o caos reina nunha masa indefinida da que xorden todas as inseguridades, todos os cuestionamentos que podo ter.

ás veces penso en petar na túa porta desesperada por volver, pero só de pensalo, teño ganas de botar a correr, utilizaríasme para fregar os pratos.

rotos. fun eu quen os escachou. pola fiestra do teu cuarto. non matei a ninguén. logo empecei a tirar todo ao chan. denunciáchesme polo afecto escaso, rematei en Conxo.

mañá quero quedar na cama, ao quente... todo pode agardar por min se é que algo o fai.

ti non, seino, nin falta que fai. amén.