Todo cambia a todas horas, nós xa non somos os de antes, os de hai un intre, os que fomos. Desquíciome a cada segundo que pasa e a tinta das miñas verbas escorrega. Declárome pesimista, mais sempre, no fondo, a máis optimista.
Non sería correcto arrincar todas as follas que me deron algo.
Ás veces sinto, pero hoxe gústame o sangue en copas de cristal.
Encántasme
ResponderEliminar