Romarías sentimentais.

—Encantado, son—Non me acordo de seu nome, deume a  man.
Estaba fría. Non me agarraba forte.
Achegouse, dous bicos. Pouca xente me saludara (despedira) así.
—E ti es...
—Afra, son Afra...
—Pois encantado, Afra.—Falábame mirándome ós ollos.—Supoño que non nos volveremos ver, pero acórdate de min.
Asentín. Marchou.
—Creo que lle molas.
—Eu non.